SENDEYİM

Çözemedim!
Karışıktı, belki uğraşmak istemedim.
Mahcubum sana,
Düğümler atarak aldığım yeni yaşlara.
Kendimce de haklıyım da
Ses çok, seda yok.
Herkesin bir fikri var mesela
Herkes var başlı başına
Başa bela.

Ve bir o kadar da borçluyum sana
Herkes gittiğinde,
Güneş bile ”gitmeli çünkü”
Sen kalandın, hep vardın…

Düşünüyorum,
Ne olurdu daha erken anlasaydım?
Olmazdı…
Böyle tadı olmazdı.
Kolay elde edilen;
Yokluğu bilmeden varlığı yaşamak gibi.
“Tuzu eksik çorba”
Tuzla yapılmış halini tatmasaydın
Nerden bilebilirdin?
Her şey zıttıyla güzel,
Ben seninle…
Bırak siyah siyahlığını yapsın,
Beyaz onun içinde.

Şimdi kulak kesildiğim,
Tüm seslerini birlediğim,
Durulunca duyduğum Yüreğim!
Evet Sendeyim…